bizler oyuncak değiliz

: Filozof, merhaba. Biliyor musun benim şu insanlardan bir şikayetim var.







: Hayırdır? gerçi aramızda şikayeti olmayan pek yok gibi. Peki, senin şikayetin ne?









: Hiç sorma. Bir çok insan bizleri neden bir oyuncak gibi görüyorlar anlamıyorum. Biz onların ölçülerine göre sevimli olabiliriz ama tek özelliğimiz bu olmamalı. Bizler sadece ne isek oyuz. Bizler de aynı onlar gibi bir "can"ız.










: çok haklısın. bazen düşünürüm de onların yavrularına, bir başkası oyuncak muamelesi yapsa hoşlarına gider mi acaba.







: Evet filozof, ben de tam aynını söyleyecektim. Bizler küçükken çok hareketli oluruz. Ama bu bizim doğamızdan gelir. Çünkü bu hareketlerle kaslarımızı güçlendiririz. Yoksa derdimiz etrafa sevimli görünmek değil. Ne olur sanki bizi biz olarak kabul edip saygı duysalar.







: Ah! canım yavrum, biliyorum pek çok insan bu düşüncede ama inan bana yavaş yavaş onlar da bilinçleniyorlar. Belki de sen büyüyünceye kadar çoğu insan bu hatasını anlayacak ve bizlere saygı duymaya başlayacak. Ama bu arada sana, hoşlanmadığın şekilde davrandıkları zaman, lütfen tepkini göster. Göster ki yanlışlarını anlasınlar. Ve sakın umudunu kesme olur mu?