: selam beyaz umut... yukarıda havalar nasıl?








: ooo! filozofumuz da buradaymış... aslında ben de seni arıyordum. Diyecektim ki; şu insanlar ne garip yaratıklar. Kendilerini küçücük bir alana hapsetmişler. Dön dolaş orada yaşamaya çalışıyorlar. İşin kötüsü tüm dünyayı da o kadar sanıyorlar. Öyle olmadık şeyleri kendilerine sorun ediyorlar ki...
Ah! ne olurdu sanki insanlar da benim gibi her şeyi şöyle bir yukarıardan görebilselerdi...





: evet beyaz umut, ne iyi olurdu. Biliyormusun aslında senin gibi uçmalarına da gerek yok. Hani çok öğündükleri hayal güçleri var ya... biraz onu kullansalar bakış açılarını değiştirebilirler...